Өскен өңір Шиелi аудандық қоғамдық-саяси газет
» » Шоққа піскен нан қандай!

Шоққа піскен нан қандай!

Танымал жазушы Чак Паланик «Адамдар ауылдан қалаға көшуге асығады. Бірақ, туған өлкеге деген сағыныш оның ешбірін айналып өткен емес» деген. Расында, өсіп-өнген қарашаңырақ, балалық шақтың бал дәурені өткен ауылың, білім ұясы, асыр салып ойнаған достарың, осының барлығы туған топыраққа деген ықыласты күшейтеді. Ұядан қияға ұшып, ат жалын тартып азамат болып кетсең де, перзенттік сезім жүректі елжіретіп, жансарайды жылылыққа бөлері анық. Марина Фраймен әлеуметтік желі арқылы тілдесу бізді біраз ойға жетеледі.
Марина Обендерфердің тарихи отаны – Германияға көшкеніне 20 жыл уақыт болды. Қазір ол отбасымен Германияның Оснабрюк қаласында тұрады. Жайлы жұмысы, құтты қонысы бар, жақындары жанында. Алайда, оның туған өлке – Шиеліге деген сағынышы әлі басылған емес.
– Ата-анам қасиетті өлкенің қысылтаяң кездері пана, ыстықта сая болғанын үнемі айтатын. 1937 жылы әкем анасы және бауырларымен бірге Украинадан Қазақ еліне келген. Ол кезде 7 жаста болған екен. Көп ұзамай анасы нау­қастанып, қайтыс болады. Осылайша, «Жаңатұрмыстағы» бір отбасы бауырына басқан. Анамда да осы жағдай. Олар қазақ халқының кеңпейілділігін, жомарттығы мен қонақжайлығын бізге үлгі етіп өсірді. Отбасымызда 10 баламыз. №207 мектепті тәмамдадық, әрбіріміз өмірдегі өз орнымызды таптық. 1994 жылы Шиеліге қоныс аударып, сол жақта диплом бойынша аудандық аурухананың хирургия бөлімінде жұмыс істедім. Тұрмысқа шығып, 2 баланың анасы атандым.
2000 жылдары Германия­ға көштік. Сол кездегі қимастықты еске алсам, көзіме еріксіз жас үйіріледі. Бірақ, Шиеліде әпкелерім қалды, соларға қонақтап барып тұрамын. Бұл өлкеден бізге ағайынның кіршіксіз кө­ңілі, дəм-тұз бұйырды. Ыстық естеліктердің барлығы Шие­ліммен байланысты, – дейді ­Марина.
Кейіпкеріміз әңгіме барысында ауылдағы ыстық табананның иісін, құнарлы құрт пен сөгін ерекше сағынғанын айтты. Өзі де әр жұмада бауырсақ қуырып, ет асып, отбасымен Ұлыс­тың ұлы күні – Нау­рыз мерекесін де тойлайды екен. Қазақшаға судай.
– Қызылорда десе, бүйіріміз бұрып тұрады. Соңғы рет  2006 жылы бардым. Бұ­йыртса, анам екеуміз туған елге әлі талай барамыз, – дейді Марина.

Мөлдір ҚАЛЫМБЕТ.
19 қаңтар 2020 ж. 75 0

PDF нұсқалар мұрағаты

№24 (8777)

30 наурыз 2020 ж.

№23 (8776)

26 наурыз 2020 ж.

№22 (8775)

21 наурыз 2020 ж.

Жаңалықтар мұрағаты

«    Сәуір 2020    »
ДсСсСрБсЖмСбЖс
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
  • Акимата Кызылординской области
  • Сайт президента
  • Нұрлы жол
  • Рухани Жаңғыру
  • Жаңғыру 30
  • Egov
  • Digital Kazakhstan
  • Нақты қадам