Ел жадынан өшпес нәубет

Өткен ғасырдың отызыншы жылдарында кеңестік саясаттың қыспағына түскен мыңдаған қазақ зиялылары «халық жауы» деген жалған айыппен жазаланды. Елдің ертеңі үшін еңбек еткен Алаш арыстарының тағдыры қасіретке толы болды. Ұлттың рухын көтеріп, білім мен мәдениеттің дамуына үлес қосқан талай тұлға атылып, жер аударылып, абақты азабын тартты. Олардың қатарында ғалымдар, ақын-жазушылар, мемлекет қайраткерлері мен қарапайым халық та болды.

Қуғын-сүргін қазақ халқына ауыр зардап әкелді. Сан мыңдаған отбасы айырылды, талай бала әкесіз, анасыз қалды. Ел ішінде үрей мен қорқыныш белең алды. Халықтың еркін ой айтуына, ұлттық құндылықтарды дәріптеуіне мүмкіндік берілмеді. Бұл – ұлт руханиятына жасалған үлкен соққы еді.

Дегенмен қазақ халқы қандай қиындық болса да рухын жоғалтпады. Зұлмат жылдардың азабын көрсе де, ел болашағына деген сенімін өшірмеді. Тәуелсіздік алғаннан кейін тарихи әділдік орнап, жазықсыз жазаланған азаматтардың есімі қайта жаңғырды. Алаш арыстарының еңбектері халқымен қайта қауышып, олардың ұлт үшін атқарған қызметі лайықты бағаланды.

Бүгінде қуғын-сүргін құрбандарын еске алу – өткенге тағзым ғана емес, келешекке аманат. Өскелең ұрпақ тарихтың ащы сабақтарын білуі керек. Себебі өткенін ұмытқан халықтың болашағы бұлыңғыр болмақ. Тарихтағы қасіретті кезеңдер тәуелсіздіктің қадірін түсінуге, ел бірлігін бағалауға үйретеді.

Тәуелсіз Қазақстан – ата-бабалардың арманы мен аманатының жемісі. Сондықтан біз ел тыныштығын, татулық пен бірлікті көздің қарашығындай сақтауымыз қажет. Қуғын-сүргін құрбандарының рухына тағзым ету – олардың ерлігі мен қайсарлығын ұмытпау деген сөз.

Қорытындылай айтқанда, 31 мамыр – азалы күн ғана емес, тарихи жадымызды жаңғыртатын тағылымды күн. Бұл дата әр азаматқа елдің өткені мен бүгінін таразылап, тәуелсіздіктің қадірін терең сезінуге мүмкіндік береді. Жазықсыз құрбан болған боздақтардың есімі халық жадында мәңгі сақталады.